Magazine Contact #14 - Magazine - Over ons - Concept Wiesner-Hager
back

Analoge kantoren voor digitale nomaden

Magazine Contact #14

Steeds meer creatieve mensen, steeds meer home offices. Echter, de jonge werker van nu, zo leren ons de markt en reclame, is niets wanneer hij niet ook een co-werker is. Kanttekeningen bij een trend.

Ze zijn cultuurmanagers, doen aan klantbemiddeling, werken als levenscuratoren, bieden holistisch ondernemingsadvies, houden yoga-blogs bij, geven les in lichaamstaal, organiseren retoriekseminars voor kleine kinderen, zijn werkzaam als Esperanto-tolk, proberen het als freelance trend-scouts, maken zelf getekende visitekaartjes en vervaardigen met de hand chocoladesnoepjes van stuifmeel. Het nieuwe millennium zit vol nieuwe beroepsideeën. En dat past goed bij de trend, want van de circa 4,1 miljoen werkende Oostenrijkers zijn ongeveer 478.500 personen, dus een kleine twaalf procent, werkzaam als zelfstandige. Dat is een stijgende tendens. Ter vergelijking: tien jaar geleden was het percentage zelfstandigen nog één vijfde lager.

 

„De creativiteit van de nieuwe zelfstandigen is opmerkelijk”, aldus de Weense socioloog Reinhold Knoll. „Het is mooi dat jonge mensen de moed hebben een gat in de markt te zoeken, zich daar te nestelen en zich langzaam omhoog te werken. Maar dat mag ons niet afleiden van de omstandigheid dat de Europese arbeidsmarkt in zijn algemeen steeds kleiner en kleiner wordt.” De sociale politiek wordt geleidelijk minder, aldus Knoll, de maatschappelijke randvoorwaarden zijn moeilijker dan ooit tevoren. „Uiteindelijk is het zelfstandig ondernemerschap vaak niets anders dan een creatieve poging om aan de armoedeval te ontkomen”, gelooft Knoll. „Dat kan misschien een paar maanden lang goed gaan. Maar zodra de subsidies en belastingvoordelen minder worden, begint de dagelijkse strijd om te overleven. En zoals wij maar al te goed weten, is niet iedereen in staat om economisch te slagen.”

 

Een grote uitgavepost is het eigen kantoor. Huur en meubels verslinden veel geld. Een mogelijkheid om aan deze druk te ontkomen, is co-working, het huren van een kantoorwerkplek voor een bepaalde tijd. Ten eerste wordt de vraag ernaar steeds groter en ten tweede ontstaat daardoor nog een ander waardevol zelfstandig beroep, namelijk dat van de zogenoemde coworking- office-exploitant. En dat is goed zo.

Het aanbod in de grote steden is veelzijdig en reikt van de originele ruimte op de benedenverdieping in studentenhuis-look en grote vip-achtige werkplaatsen tot gelikte studio’s, die de indruk wekken dat men zich op de filmset van een sciencefiction-film bevindt, ergens in de sixties, toen de toekomst nog wit en helder verlicht was. Slechts captain Kirk en lieutenant Uhura ontbreken. Dergelijke kantoren zijn bijvoorbeeld The HUB in Praag (locatie: voormalig fabrieksgebouw) of het Neno-Office in Wenen (locatie: gelegen aan de bruisende Mariahilfer Straße). Wat Reinhold Knoll hiervan vindt? „Deze kantoormodellen komen zonder meer tegemoet aan de communicatiebehoefte van werkende mensen, en in het beste geval geeft het aan de tijdelijke werkplek ook nog een studentikoze luchtigheid die goed beantwoordt aan ons cultuurmodel van de eerstvolgende jonge generatie.”

 

In de meeste co-working-offices kan men al voor een paar euro per dag iets huren, en heeft men meteen allerlei sociale contacten. Misschien ontpopt de buurman op de andere stoel zich op een dag als potentiële klant. Dat zou helemaal volgens de bedoeling van de co-working-gedachte zijn. In het ideale geval zou men de dienst, conform het nieuwe werken, dan niet kopen maar ruilen. Helemaal naar het motto: zoek grafisch vormgever voor homepage, bied vormgevingssupervisie. Het enige probleem dat daardoor niet wordt opgelost, zou de vrees van Knoll voor de monetaire mislukking zijn. Wojciech Czaja

Magazine abonneren!

U krijgt ons magazine met informatie uit de markt en over Wiesner Hager.